เรื่องมันมีอยู่ว่า...
มีถนน อยู่สายหนึ่ง ทอดยาวไปถึงไหนไม่มีใครรู้
ถนนสายนี้มีชื่อสั้นๆง่ายๆว่า "ใจ"..
แล้วอยู่มาวันหนึ่ง ....มีก้อนปัญหา ก้อนหนึ่ง ตกมาจากฟากฟ้า
ตกมาอยู่ตรงกลางถนน..ขวางทางเดินอยู่..
มีคนมากมายต้องพบกับก้อนปัญหา...
บางคนใช้วิธีเดินอ้อม
บางคนใช้วิธีทำเป็นไม่เห็น
บางคนใช้วิธีคิดเรื่องอื่นๆ
บางคนบ้าคลั่งวิ่งหนี
บางคนมองไม่เห็นสะดุดล้มบาดเจ็บ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
แต่ถึงจะหลบหลีกก้อนปัญหายังไง...
ถ้าไม่ทำลาย ก้อนปัญหานั้นลงไป มันก็ยังจะตั้งอยู่ตรงนั้น ทุกครั้งที่ความทรงจำ เรียกภาพก้อนปัญหานั้นขึ้นมาใหม่......
.
.
.
ถ้าไม่ทำลาย ก้อนปัญหานั้นก็ยังอยู่ ตรงนั้น ไม่ไปไหน....
.
.
.
.
เพราะ(ก้อน) ปัญหา มัน.คาใจ..
555555555555555555555555
ปล. ทำไมมันกลายเป็นเรื่องฮาไปได้ฟระ-*-
ปรัชญา ก้อนปัญหา