สวัสดี เสี่ยวเอ้อ...

เราไม่รู้ว่าสิ่งที่เราคิดนี่นะ มนุษย์คนไหนในโลกจะคิดไปรึยัง??ถ้าคิดไปแล้วก็ช่วยไม่ได้จิงๆ
เมื่อวานตอนเย็น เกิดเห็นเมนูที่แม่ยื่นมาให้ เลยปิ๊ง ความคิดนี้มา ลองเล่นกันดูนะ!!!

คำสั่ง..จงอ่านข้อความต่อไปนี้ทุกตัวอักษรอย่างช้าๆ.......เน้น ช้าๆ และตั้งใจ

พออ่านแล้ว เกิดความรู้สึกแบบนี้บ้างไม๊
- รู้สึกอยากอาหาร ต่อมน้ำลายในปาก เริ่มสร้างน้ำลาย ในปาก
- เริ่มจินตนาการ อาหารตามตัวอักษรที่เขียน (เช่นตอนนี้เราเห็นคอหมูย่างเป็นจานๆติดมันน้อยๆในหัวเราเรียบร้อยแล้ว....)
(ในกรณีที่ถ้าเพื่อนๆ ไม่เห็นตรงกับ2ข้อข้างบน ...คงต้องเป็นกรณีศึกษาต่อไป..เพราะเราก็ลองเล่นๆตามที่คิด ก็พอรู้เหมือนกันว่ามันไม่สมบูรณ์-*-)

ทั้งๆที่ไม่ได้มีภาพอาหารให้เห็นเลย.... แต่กลับรู้สึกอยากอาหารได้ แปลกดีไม๊ 55555
เวลาเห็นคำพวกนี้ยิ่งถ้าเห็นช่วงเวลาหิวๆแล้วด้วยเนี่ยนะ เราจะเห็นภาพอาหารแต่ละชนิดในมโนภาพที่ต่างกัน เช่น ปลาช่อนนึ่งแจ่วเรา อาจจะเผ็ดน้อยกว่าของเจน แต่มันก็คือ ปลาช่อนนึ่งแจ่วในรสชาติของเรา ..... เรารู้สึกว่า สิ่งนี้อ่ะ มันไม่ใช่ ประสาทสัมผัสทั้ง5 แต่มันเป็นเรื่องของมโนภาพในแต่ละคนที่จะจินตนาการตามตัวอักษร แต่พอจินตนาการมาก็จะเห็นภาพตามที่ตัวอักษรเขียนไว้ เป็น"ภาพกราฟฟิค"ที่เกิดขึ้นในสมอง ไม่ได้เกิดจากการที่เราทำภาพออกมาให้เป็นรูป แต่ในกรณีนี้ จะเน้นไปทางการบีบคั้นความรู้สึกมากกว่า...(เห็นไม๊ลองเล่นตามที่คุณเคนยา ฮาระบอกว่าให้ลองเล่นนอกเหนือจากสัมผัสทั้ง5ดู)

มีอีกอย่างที่เราอยากบอกคือ ....
-ที่เราใช้สีแดงเพราะว่า เป็นสีที่ทำให้รู้สึกอยากอาหาร
-เราพยายามเพิ่มขนาดตอนท้ายเพื่อที่จะให้รู้สึกบีบความรู้สึกมากขึ้น
-เราตั้งใจโพสช่วงเวลา 5-6โมงเย็นเพื่อที่ว่า ถ้ามีคนหลงเข้ามาอ่านช่วงนี้ อย่างน้อยต้องยังไม่กินข้าว เพื่อให้เกิดความรู้สึกร่วมมากขึ้น ^^
-ตัวอักษร เราเลือกจากแทบทุกfont ในคอมที่มีในโปรแกรมอิลลาสเราแล้วนะ... อันนี้คือพยายามให้รู้สึกอยากอาหารมากที่สุดถ้า มันไม่ช่วยก็ขออภัยข้าพเจ้ายังด้อยประสบการณ์นัก..